De excellentie van lector Erik Puik - interview dec. 2013

Erik Puik werd het net niet, lector van het jaar 2013. Balen, vindt Hanneke Vernooij, de honourscoördinator die Puik voordroeg, maar het maakt zijn prestaties niet minder excellent. Ook voor Jeroen, Rik en Pascal, studenten aan de HU, is Puik een klasse apart. Wat is het geheim van deze lector?

In dit Kenniscentrum is iedereen gelijk

De verkiezing voor Lector van het jaar 2013 was gericht op de impuls die lectoren en hun praktijkgerichte onderzoek geven aan excellentie in het hbo. Uit vele voordrachten waren drie genomineerden geselecteerd. Erik Puik, lector van het Lectoraat Microsysteemtechnologie en embedded systems bij de Faculteit Natuur & Techniek van Hogeschool Utrecht, was een van die drie. “Met een niet simpel, maar zeer effectief model heeft hij een voorbeeld gegeven hoe een lector concrete successen kan bereiken met excellentietrajecten.” Zo stond het in het juryrapport van de ScienceGuide, dat voorts repte van een ‘open innovation’ model met een grote rol voor bedrijven en een hoge lat voor studenten. Maar waarom vinden direct betrokkenen Puik nu zo’n goede lector?

Prettig sparren

Honourscoördinator Hanneke Vernooij is degene die Puik heeft voorgedragen. “Ik moest meteen aan Erik denken. Om te beginnen omdat hij de drijvende kracht is achter het honoursprogramma bij de faculteit Natuur & Techniek. Bovendien vond ik dat hij wel eens in het zonnetje gezet mocht worden voor zijn waardevolle inzet voor studenten en zijn excellente studiebegeleiding. Hij heeft in de zeven jaar dat het programma draait zo’n driekwart van de studenten zelf begeleid, en zeker tien van hen zijn cum laude afgestudeerd. Hij creëert een open sfeer in het kenniscentrum, waarin iedereen gelijk is. Dat brengt hij ook zelf in de praktijk: hij spart op een heel prettige manier met groepjes studenten, waarbij inhoudelijke argumenten, feedback en nieuwe inzichten heen en weer gaan. Erik staat er niet boven als lector, maar schikt zich ertussen.”

Veel verantwoordelijkheid

Vrijheid blijheid is het echter allerminst in het kenniscentrum, ziet Vernooij: “Erik zet studenten in multidisciplinaire teams bij elkaar waarin ze werken onder voorwaarden die ook in het bedrijfsleven gelden. Zij krijgen veel verantwoordelijkheid en van hen wordt veel eigen initiatief en inzet verwacht; de lat ligt heel hoog. Hij leert ze kritisch kijken, een gefundeerd oordeel vormen, haalt ze uit hun comfortzone, en laat ze een groei doormaken waarvan ze in hun toekomst veel profijt hebben. Bovendien faciliteert Erik de studenten heel goed. Vorige week nog heeft hij twee 3D-printers aangeschaft. En dan is hij rustig tot tien uur ’s avonds met de studenten bezig die apparaten te testen en er leuke proefprints mee te maken. Zoals een armbandje, dat ik vervolgens kreeg als dank voor mijn voordracht.”

Volwaardige projectrol

Een van die studenten is Jeroen van Lent, die dit semester in Finland studeert. Twee studiegenoten – Rik Lafeber en Pascal Muller – zijn hem komen opzoeken. We controleren via Skype of al die mooie woorden wel kloppen. Jeroens eerste kennismaking met de werkwijze van Erik Puik was tijdens een landelijke robotcompetitie: “Het was allemaal compleet nieuw, en het ging zeker niet vanzelf. Maar uiteindelijk is het wél gelukt, en dan is je triomf des te groter.” Rik herkent dit. “Erik zorgt er expres voor dat je een heel steile leercurve krijgt. Hij duwt je echt tot het randje. Als je vragen hebt, kun je ze stellen, maar je moet het zelf doen. Dat is allemaal deel van het leerproces.” Rik heeft inmiddels zijn bachelor op zak en is bezig met zijn master. Tegelijk werkt hij vier dagen per week op het kenniscentrum, net als Pascal trouwens. Pascal is het opgevallen dat Erik Puik veel meer dan andere lectoren studenten inzet. “Het voelt als een volwaardige rol, als je in een multidisciplinair team samen met andere studenten een project voor een bedrijf doet.” 

Echte vragen

Over bedrijven gesproken; de manier waarop Puik het bedrijfsleven bij het kenniscentrum betrekt is eveneens voorbeeldig, aldus het juryrapport. Hij werkt onder andere met industrial residents, mensen vanuit en betaald door het bedrijfsleven, die een paar dagen per week op de HU meedraaien in het onderzoek. Op deze manier worden studenten, promovendi en bedrijven aan elkaar gekoppeld en ontstaat een enorme focus in het onderzoek. Bedrijven moeten erin investeren, dus het moet de moeite waard zijn, docenten voelen de druk omdat er echt iets gerealiseerd moet worden, en studenten worden uitgedaagd een hoog niveau te bereiken. De studenten groeien zodoende tot gewilde werknemers, of ze stromen door naar het hoogste opleidingsniveau, zoals Rik en Pascal. Kortom: “Kenniscirculatie, kennisdeling en excellentie gaan hier hand in hand,” aldus het juryrapport.

Lees ook het interview met Erik Puik in Trajectum (14 januari 2014 pagina 12-16).

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten