Paarden in de begeleiding bij sociale hulpvragen van jongeren met psychiatrische noden

Looptijd: 1 oktober 2013 - 1oktober 2014

Dieren inzetten bij de begeleiding van mensen is momenteel populair en dergelijk zorgaanbod neemt toe. Maar wat is nodig om deze trajecten voor zowel mens als dier goed te laten verlopen?

Stichting Grip op je leven ondersteunt jongeren met psychiatrische noden, zoals autisme of hechtingsstoornissen, bij hun sociale hulpvragen met behulp van paarden. De in de praktijk ontwikkelde methodiek is er op gericht dat jongeren (en hun familieleden) hun sterke kanten beter kunnen benutten. In het ZonMw project zijn jongeren, begeleiders en ouders gevraagd naar hun beleving en kenmerken van de verschillende fasen van de begeleiding. Het resultaat is een beschrijving van de methode in de vorm van een digitaal handboek en een identificatie van kenmerkende factoren. Het handboek draagt bij aan een verdere professionalisering van begeleiding met dieren en is een aanzet tot onderzoek naar de effectiviteit van de werkwijze. Het handboek is te vinden op www.grip-methodiek.nl.

Het onderzoeksproject is gestart vanuit de vraag van Stichting Grip op je leven (kortweg Grip genoemd). Zij ondersteunt sinds 2003 jongeren met psychiatrische noden, zoals autisme of hechtingsstoornissen (met een normale tot hoge begaafdheid) en hun familieleden met behulp van natuur en dieren. De initiatiefnemer van Grip heeft een aanpak ontwikkeld op basis van zijn kennis en ervaring binnen het werk in de GGZ en zijn ervaring met het omgaan met dieren. De methodiek is er op gericht dat jongeren (en vaak ook hun familieleden) inzicht krijgen in hun sterke kanten en hun manier van communiceren door te reflecteren op hun interactie met dieren. Doel van het project was om een beschrijving en theoretische onderbouwing van de door hen in de praktijk ontwikkelde werkwijze te maken. Met deze beschrijving wil men tot identificatie van belangrijke kenmerken van de aanpak als ook van de jongeren, hun gezinnen en de begeleiders komen. Richtinggevende vragen bij het onderzoeksproject waren:

Hoe werkt de Grip-aanpak volgens de cliënten en de begeleiders/vrijwilligers?

Deelvragen:

  • Wat zijn kenmerkende aspecten van de fasering van de werkwijze?
  • Wat zijn in de werkwijze kenmerkende aspecten van de begeleiders en vrijwilligers?
  • Wat zijn in de werkwijze kenmerkende aspecten van de jongeren en hun gezinnen?
  • Wat zijn in de werkwijze kenmerkende aspecten van de faciliteiten van het terrein van Grip?
  • Wat zijn kenmerkende aspecten van de organisatie van Grip?

De methodiek

De Grip-methodiek gaat uit van de sociale hulpvraag zoals die door de jongeren en/of hun ouders in een intakegesprek wordt geformuleerd. Op basis daarvan wordt gezamenlijk een begeleidingsplan opgesteld. Gedurende vier tot zes maanden doet de jongere eens per week mee aan een begeleidingsprogramma met paarden. Ervaringsgericht leren staat daarbij voorop. De jongere wordt begeleid  in het contact met de paarden.. Deze interactie wordt geobserveerd en in een nagesprek besproken. Daarbij wordt ingegaan op de herkenning van gedrag en mogelijke alternatieven. Vervolgens krijgt de jongere een opdracht om gedurende de week te oefenen. Ook wordt in dit gesprek bekeken waar de aandacht in de volgende sessie aan wordt besteed. Het programma wordt afgesloten met een eindgesprek, met aandacht voor de manier waarop de jongere zijn eigen kracht verder kan benutten en hoe de familie daarbij kan ondersteunen.

ZonMw Projectgegevens

Onderdeel van programma: Effectief werken in de jeugdsector, projectnummer: 729112016

Onderzoekers

Ineke Edes en Loes Houweling

Publicaties

www.grip-methodiek.nl 

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten