Gestructureerde beslissingsondersteuning

Een belangrijk onderdeel van het reclasseringswerk is de indicatiestelling. Een indicatie is een besluit over de interventies die worden ingezet om de geconstateerde problematiek bij een cliënt te verbeteren en de risico’s te beperken. Om tot een goed besluit te komen, is het proces van indicatiestelling op dit moment in zekere mate gestructureerd: de medewerker moet een vast aantal vragen beantwoorden en er vindt altijd consultatie van een werkbegeleider plaats. Die indicatiestelling levert echter nog onvoldoende kwaliteit op. Dit onderzoek heeft tot doel om deze kwaliteit te verbeteren.

Bij dit onderzoek wordt een model ontwikkeld, dat moet leiden tot een betere indicatiestelling. Het moet een instrument worden voor het versterken van gestructureerd en doelgericht werken. Hoe moet zo'n model er uit zien? En in hoeverre wordt daarmee daadwerkelijk de beoogde kwaliteitsverbetering gerealiseerd?

Indicatiestelling

In eerste instantie gaan we op zoek naar een optimalisering van het model op basis van de literatuur. Daarvoor is het van belang ook zicht te krijgen op de populatie waarover een indicatie gesteld moet worden. Om het indicatiemodel ook te kunnen testen, sluiten we aan bij het programma Advies van Reclassering Nederland. In dat programma is inmiddels een conceptmodel voor de indicatiestelling ontwikkeld.

Reclassering Nederland

Bij dit onderzoek zijn naast Reclassering Nederland ook Stichting Verslavingsreclassering en Leger des Heils Jeugdzorg & Reclassering betrokken. De reclasseringswerkers zelf zijn nauw betrokken bij het testen van de instrumenten en geven feedback. Het onderzoek is in 2013 afgerond. Tot die tijd verschijnen er diverse publicaties.

Het onderzoek wordt uitgevoerd door Jacqueline Bosker, met ondersteuning van Donnalee Heij en Rene Butter. Ook is jaarlijks een groep studenten betrokken bij het onderzoek.

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten